Niet behandelde longinfectie-arrest


Onderwerpen ‐ Causaliteit, redelijke toerekening
Artikelen ‐ n.v.t.

De feiten

Tijdens een ruzie met zijn vriendin pakt de verdachte een pistool en schiet hij in haar hals, waardoor zij een dwarsleasie oploopt. Door de dwarslaesie zijn haar handen en benen verlamd geraakt, kon ze niet meer zelfstandig ademen, was ze incontinent geworden en liep ze een longinfectie op. De longinfectie had behandeld kunnen worden, maar de vriendin besloot, gelet op het vooruitzicht hoe zij door het leven zou moeten gaan, om de longinfectie niet te laten behandelen, waardoor zij hieraan overleed. De verdachte wordt vervolgd voor doodslag, maar verweert zich door te stellen dat zijn vriendin zelf de keuze had gemaakt om de longinfectie niet te behandelen en dat het causaal verband tussen het schieten en haar overlijden dus ontbreekt. Zij zou immers nog in leven zijn, indien zij de longinfectie had laten behandelen, dit werd ook bevestigd in een medisch rapport.

Rechtsvraag

Bestaat er een causaal verband tussen het schieten van de verdachte en het overlijden van zijn vriendin, en kan hij derhalve voor doodslag worden veroordeeld?

Overweging

Het hof stelt dat de longinfectie een rechtstreeks gevolg was van het letsel dat de verdachte aan zijn vriendin had toegebracht. Het feit dat de vriendin had besloten om de longinfectie niet te behandelen, doet hier niet aan af gelet op het feit dat de behandeling, als die al tot enige levensverlening zou hebben geleid, naar verwachting geen menswaardig bestaan zou opleveren. Het hof stelt derhalve dat er sprake is van ee causaal verband en veroordeelt de verdachte voor doodslag. De Hoge Raad sluit zich aan bij het oordeel van het hof en stelt dat de dood van de vrouw op basis van de redelijke toerekening aan de verdachte kan worden toegerekend. Het cassatieberoep wordt derhalve verworpen.

Rechtsregel

Dit arrest geeft een goed voorbeeld van de vraag hoe de Hoge Raad omgaat met de leer van de redelijke toerekening. In casu had de vrouw weliswaar zelf besloten om de longinfectie niet te laten behandelen, maar dit deed niet af aan het feit dat haar dood aan de verdachte kon worden toegerekend. De opgelopen longinfectie was namelijk een rechtstreeks gevolg van het letsel dat was veroorzaakt door de verdachte.

Andere relevante jurisprudentie